پر پرواز

اما در عوض، گوش دلم می شنود و چه خوب می شنود:

صدای شیهه اسبهای نا آرام...

            درای کاروانی در راه...

                        گاهی صدای کودکی گریان...

                                    گاهی نوای مادری محزون...

                                    «علی»