اوج

دیدی اوج گرفتم

تا کجاها که بالا نرفتم

این بال سرخ عشق و آن پرهای ناب اشک چه معراجی به من چشاندند...

ولی

آه...

همیشه برای هبوط بهترین بوده ام

ای عشق!

مرا ببخش...

«علی»